Thursday, January 19, 2017

Semarakkan budaya membaca







Di era teknologi maklumat yang berkempang pantas, kaedah mendapatkan ilmu dan mengembangkan ilmu turut berkembang.

Ilmu yang sukar diperolehi suatu masa dulu kini hanya berada di hadapan komputer untuk dipelajari. Buku dan idea daripada puluhan pemimpin, penulis atau pencetus inovasi boleh dipelajari, diakses dan dibahas dari perpustakaan besar dunia termasuk Perpustakaan Negara Malaysia (PNM).

Pengenalan eBook oleh PNM sangat relevan dalam pengupayaan mendapat maklumat dan menambah minat membaca rakyat Malaysia. Orang ramai tidak lagi perlu ke bangunan PNM di Jalan Tun Razak sebaliknya hanya berada di hadapan komputer atau telefon pintar untuk memilih seterusnya menikmati suasana membaca buku-buku kegemaran mereka.

Sudahnya, pengunjung ke perpustakaan semakin berkurangan khususnya untuk mencari buku.

Teknologi maklumat telah mengubah cara ramai orang mendapatkan maklumat. Pengenalan internet membawa budaya hidup yang baru dan berbeza sama sekali. Tahun 1980-an dahulu, ramai orang yang mahu mendapatkan buku kegemaran mereka atau buku rujukan perlu datang sendiri ke perpustakaan. Pemergian ke gudang ilmu itu perlukan masa dan melibatkan kos seperti minyak kereta atau tambang bas dan teksi.

Suasana seperti itu tidak lagi menjadi biasa hari ini. Mempunyai sebuah komputer dengan sambungan internet sudah cukup untuk membaca kerana perpustakaan sudah berada bersama mereka.

Orang ramai lebih selesa membaca di komputer masing-masing daripada membaca buku kerana simpanan memori komputer mampu menyimpan sehingga puluhan buku berbanding membaca tiga atau empat buah buku.

Langkah PNM memperkenalkan eBook adalah usaha yang sangat menarik walaupun mendapat bantahan penulis yang bimbangkan periuk nasi mereka. Namun kita sedar PNM sudah tentu mempunyai mekanisme untuk menyelesaikannya.

Namun bagi pengguna, inisiatif ini sangat bermakna kerana mereka dapat membaca di mana-mana sahaja dan bila-bila masa. Kepada pembaca, sudah tentu mereka tidak berkira jika dikenakan sedikit bayaran untuk mengakses bahan bacaan. Lagi pun langkah ini dapat menggalakkan budaya membaca rakyat Malaysia.

Friday, January 13, 2017

Sukan satukan rakyat Malaysia








Zainudin MZ, Izyan Noraisyah Darus, Nor Anisa Kamal, Nur Afiqah Radzali, Nurzakiyah Emalda Abdul Jamal, Nur Diana Shaharudin



1.0 Pengenalan

Sukan terdiri daripada aktiviti fizikal yang dilakukan untuk pelbagai tujuan untuk pertandingan, keseronokan, pembangunan, kemahiran, kecemerlangan, dan sebagainya. Perbezaan tujuan inilah yang membezakan sifat sesuatu sukan itu. Misalnya, berenang secara bersaingan di hadapan ribuan penonton akan dikira sebagai sukan tetapi berenang bersendirian di kolam atau laut dilihat sebagai aktiviti rekreasi. Terdapat pelbagai jenis sukan dan kebanyakannya mengorbankan masa, wang, dan keinginan manusia sama ada sebagai peserta ataupun sebagai penonton.

Sukan mempunyai nilai murni yang boleh melahirkan generasi cergas, sihat bukan sahaja dari segi fizikal dan rohani tetapi keupayaan mengukuhkan kesejahteraan pelbagai masyarakat dalam memastikan perpaduan terus utuh juga mampu menjadi sebahagian dari proses meraikan kepelbagaian kelompok etnik yang ada di negara ini. Sukan adalah 'penjana' dalam mempertahankan keharmonian, kemuafakatan dan perpaduan dalam kalangan masyarakat negara ini di bawah konsep 1Malaysia.

1.1 Objektif Kajian

Pertama, mendapatkan peratusan tahap kesedaran dalam kalangan pelajar UTeM dan masyarakat luar untuk bersukan.
Kedua, mengenal pasti adakah sukan menjadi salah satu instrumen dalam menghidupkan perpaduan pelajar di UTeM dan masyarakat luar.
Ketiga, mengukur tahap keprihatinan pelajar UTeM dan masyarakat luar tentang pentingnya bersukan untuk menyatupadukan kaum.

2.0 Sorotan Literatur

Sukan di Malaysia kini semakin giat berkembang. Perkemangannya selari dengan kemajuan sosioekonomi masyarakat. Seperti negara-negara lain, Malaysia tidak ketinggalan dalam usahanya untuk membangunkan bidang sukan sebagai aspek pembangunan sosial untuk kesejahteraan rakyat. Istilah “sukan untuk semua” melibatkan semua golongan masyarakat, dari kanak-kanak sehingga warga tua. Aktiviti sukan dilangsungkan secara tidak terlalu formal dan boleh diadakan dalam bentuk pertandingan. Biasanya penyertaan adalah ramai dan diselangi oleh aktiviti sosial seperti ucapan dan persembahan.

Aktiviti sukan telah wujud sejak zaman Melayu lama. Menurut Ungku Aziz, masyarakat Melayu tinggal di tepi-tepi sungai dan di persisiran pantai. Untuk survival, keluarga Melayu dibesarkan dengan pandai berenang bagi menyesuaikan kehidupan mereka dengan persekitaran. Mereka juga belayar di pesisiran pantai.

Jelaslah bahawa, sukan merupakan aktiviti yang telah dilaksanakan sejak dahulu lagi yang dapat memberi iktibar kepada kita bahawa bersukan bukan sahaja dapat memberi kesihatan namun dapat juga menyatupadukan rakyat.

Sukan tidak pernah mengira latar belakang agama, keturunan, kepercayaan dan batasan yang boleh menghalang interaksi antara pemain, penyokong, pengurusan dan massa. Walaupun tidak dinafikan sukan juga menjadi ancaman provokasi perkauman sebagaimana yang berlaku dalam liga bola sepak luar negara, namun sering kali kita melihat sukan akan menjadi alat perpaduan dalam kalangan masyarakat umum walaupun mempunyai pelbagai perbezaan termasuk fahaman politik masing-masing.

Di samping itu, dalam sukan badminton, Malaysia melayakkan diri dalam perlawanan akhir Piala Thomas 1988 dan 1990; sejarah yang masih terpahat dalam pencapaian secara keseluruhan aktiviti sukan negara. Perpaduan dalam negara yang rencam menjadi indikator penting agar sukan tidak menjadi alat politik tetapi menjadi alat penghubung keseluruhan warganya. Sukan sebagai alat perpaduan harus diketengahkan dengan lebih tersusun di pelbagai ruangan termasuk sekolah dan kawasan penempatan.

Maka, perpaduan bukan sekadar dalam kalangan masyarakat tetapi juga segenap lapisan stratifikasi kepimpinan dan organisasi sukan agar perpaduan tidak dikompromi tetapi dijadikan sebagai benteng pembinaan jati diri menyeluruh. Hal ini kerana sukan merupakan antara mekanisme penting dalam melentur semangat kekitaan. Dalam membangunkan prestasi sukan, ia sekaligus juga dapat memaparkan usaha memupuk penerimaan ke atas kepelbagaian sukan yang wujud dari masyarakat pelbagai etnik. Sukan mampu memecah tradisi dominasi oleh sesuatu etnik terutama dengan penampilan kemajmukan bukan sahaja dari segi penyertaan tetapi lebih dari itu, menghargai dan mencipta 'semangat satu negara, satu matlamat'.

Sejak perdana menteri memperkenalkan gagasan 1Malaysia, banyak pihak yang telah berusaha mengemukakan idea untuk menjayakannya. Antaranya, Kementerian Belia dan Sukan yang memperkenalkan konsep “Satu Belia” bagi membantu mempercepatkan proses pencapaian gagasan itu dan begitu juga pihak lain dengan idea masing-masing.

Bagaimanapun, Datuk Seri Najib Tun Razak telah menyarankan agar masyarakat menggunakan sukan sebagai elemen untuk meningkatkan kerjasama antara kaum dan agama. Selain itu, sukan sememangnya mampu menjadi teras untuk menyokong, mengekal dan mengukuhkan perpaduan antara kaum di negara ini.

Oleh itu, untuk merealisasikan sukan dapat meningkatkan perpaduan antara kaum di negara ini, terdapat beberapa aspek yang perlu diperhalusi demi kebaikan kita bersama iaitu yang pertama ialah masyarakat perlu berpegang kepada prinsip sukan mampu meningkatkan semangat patriotik rakyat. Oleh itu, pihak yang sewajarnya perlu melipatgandakan usaha memajukan bidang sukan teras yang popular contohnya bola sepak, hoki dan badminton yang dapat menggabungkan pelbagai etnik dan kaum dalam satu sukan.

Pengalaman beberapa negara asing membuktikan bahawa kejayaan di pentas sukan antarabangsa mampu menyatupadukan rakyat tanpa mengira latar belakang. Malaysia juga begitu. Semangat patriotik rakyat tanpa mengira etnik, kaum dan agama jelas apabila pasukan kita menentang pasukan luar dan ia merupakan satu bentuk perpaduan yang nyata.

Aspek kedua bagi merealisasikan sukan dapat meningkatkan perpaduan antara kaum adalah sukan massa yang merupakan sukan untuk semua adalah sukan yang dapat menggalakkan penyertaan masyarakat setempat telah diperkenalkan kepada masyarakat untuk menjana semangat kebersamaan di kalangan rakyat yang berbilang kaum.

Aspek ketiga dalam merealisasikan sukan dapat meningkatkan perpaduan antara kaum ialah pelajar perlu dididik agar memupuk semangat kesukanan serta menghargai sukan sebagai alat untuk berinteraksi, menjalinkan perpaduan dan memperluaskan pergaulan antara kaum.

3.0 Hasil Kajian

Secara sepintas lalu, kajian ini merupakan satu kajian kuantitatif untuk melihat tahap pengetahuan mengenai aktiviti bersukan dalam kalangan pelajar UTeM dan masyarakat luar. Berdasarkan penyataan “sukan dapat menyatupadukan kaum”, dapatan kajian menunjukkan rata-rata responden bersetuju dengan penyataan tersebut. Oleh itu responden akan lebih berminat untuk bersukan bersama-sama dengan kaum lain.

Selain itu, masih ada lagi segelintir responden yang masih tidak pernah melibatkan diri dalam aktiviti bersukan. Oleh itu, kegiatan sukan dalam negara haruslah dipromosikan dengan pelbagai kaedah supaya rakyat dapat membuka mata mereka dan mengeluarkan segala bakat mereka yang terpendam.

Seterusnya, rata-rata responden hanya melakukan aktiviti bersukan ketika menyertai program. Jadi, kemudahan seperti taman-taman riadah harus dipertingkatkan.

4.0 Rumusan dan Cadangan

Berdasarkan kajian yang telah kami dapati, rata-rata responden menunjukkan bahawa mereka bersetuju dengan penyataan bersukan dapat menyatukan kaum. Oleh itu, aktiviti bersukan ini haruslah diamalkan oleh seluruh rakyat Malaysia kerana bukan sahaja dapat mengamalkan gaya hidup sihat tetapi dapat juga merapatkan hubungan rakyat Malaysia. Tindakan yang sewajarnya boleh diambil bagi menggalakkan amalan bersukan dalam kalangan pelajar UTeM dan masyarakat luar.

Justeru, antara beberapa cadangan yang harus diberi perhatian dan pertimbangan, antaranya pihak yang berkaitan hendaklah mengambil tindakan seperti menyediakan prasarana untuk menjalankan kempen bersukan dengan lebih selesa dan meluas, setiap individu haruslah diberi kesedaran secara mendalam supaya mengambil bahagian dalam aktiviti bersukan, mewujudkan lebih banyak institusi sukan dan pusat latihan, mengadakan acara-acara kesukanan di kawasan perumahan, memberi lebih peluang kepada kaum wanita untuk beraksi dalam bidang sukan dan mengajak ibu bapa melihat sukan sebagai aktiviti sihat.

Rujukan

           Sivamurugan Pandian. (2012). Sukan Alat Perpaduan Di Malaysia. Pulau Pinang: Pusat   Pengajian Sains Kemasyarakatan.
           Mohd Salleh Aman. (2004). Sukan Dalam Masyarakat Malaysia. Kuala Lumpur: Universiti Malaya.
           Merealisasikan Gagasan 1Malaysia melalui Sukan. Utusan Online.



Thursday, January 12, 2017

Ayam pongteh dari perspektif pelbagai kaum







Zainudin MZ, Noor Nabilah Nordin, Nurul Nabilah Wahab, Siti Nurfarhana Azmi, Syafika Madiha Suhaini


1.0 Pengenalan

Malaysia diduduki oleh masyarakat pelbagai etnik. Setiap etnik pula mengamalkan adat dan budaya yang berbeza-beza. Namun demikian, keunikan budaya etnik masing-masing menyebabkan berlakunya pertukaran budaya. Impaknya, perpaduan dapat dibentuk walaupun berbeza ras dan bangsa. Kepelbagaian budaya dapat dilihat melalui makanan, pakaian, perayaan dan bahasa .Umumnya, di Malaysia terdapat tiga kaum utama iaitu Melayu, Cina dan India manakala di Melaka, penduduknya rata-rata terdiri daripada keturunan Melayu, Cina, India, Baba dan Nyonya, Portugis, Chitty dan Eurasia.

Baba dan Nyonya di Melaka merupakan keturunan Cina Peranakan kesan daripada perkahwinan campur sejak kemasukan orang China pada zaman pemerintahan British. Melalui makanan pelbagai kaum di Malaysia seperti nasi lemak, masakan Melayu banyak dhidangkan dan disediakan oleh kaum selain Melayu. Salah satu daripadanya ialah “ayam pongteh”, iaitu makanan asal etnik Baba dan Nyonya.

1.1 Objektif Kajian

Dalam menjalankan kajian berkenaan ayam pongteh dari perspektif pelbagai kaum, terdapat tiga objektif utama iaitu mengenal pasti penerimaan dan persepsi dari setiap etnik utama di Malaysia terhadap ayam pongteh walaupun makanan ini berasal daripada kaum Baba dan Nyonya. Selain itu, mengetahui keunikan dan daya tarikan yang terdapat pada ayam pongteh ini sendiri sehinggakan ia menjadi satu signifikasi untuk masyarakat Baba dan Nyonya dan tidak kurang juga penerimaan yang baik daripada pelbagai lapisan umur dan bangsa. Akhir sekali menilai sama ada persefahaman dan perpaduan boleh dipupuk melalui kepelbagaian makanan oleh etnik-etnik di Malaysia.

2.0 Sorotan Literatur

Kajian terkini oleh Institut Penyelidikan Pembangunan Belia Malaysia mendapati masyarakat pada hari ini tidak lagi menampilkan cirri-ciri perkauman yang kental dalam beberapa aspek kehidupan mereka. Ini tentulah sesuatu petanda yang positif bagi masa depan sebuah negara berbilang kaum di Malaysia. Sikap masyarakat pada hari ini mencerminkan penerimaan mereka yang baik tanpa prejudis terhadap semua kaum di Malaysia.

Penasihat Sosiobudaya Kerajaan Malaysia, Tan Sri Dr. Rais Yatim berkata berkata, budaya dan sejarah masyarakat itu adalah aset warisan negara yang perlu dipertahankan. Katanya, persamaan budaya Baba Nyonya dengan budaya Melayu juga melambangkan keharmonian pelbagai kaum di negara ini. Beliau berpendapat bahawa program dengan kerjasama Yayasan Warisan Negara adalah inisiatif penting untuk menonjolkan semula tradisi kehidupan masyarakat berkenaan. Menurutnya, corak kehidupan serta kebudayaan Baba dan Nyonya dipenuhi dengan keunikannya seperti cara berpakaian, masakan dan tutur bicara adalah warisan yang perlu menjadi kebanggaan negara.

Berdasarkan kajian-kajian lepas, didapati masyarakat Baba dan Nyonya sememangnya terkenal di Melaka (Lee Su Kim, 2008). Masyarakat ini juga terkenal dengan makanan tradisi turun- temurun daripada nenek moyang mereka. Biasanya makanan kaum Baba berasal dari masakan Cina tetapi disesuaikan dengan selera masyarakat Baba dan Nyonya yang gemar akan masakan pedas daripada kaum Melayu. Kebiasaannya, amalan ini hanya dilakukan di rumah sahaja.

2.1 Resepi Ayam Pongteh

Salah satu makanan tradisi masyarakat ini atau disebut masyarakat peranakan ialah ayam pongteh, resipi ayam ala peranakan di Malaysia. Ayam pongteh ada dua versi. Versi kehitaman berasal dari Melaka sedangkan yang cerah adalah versi Pulau Pinang. Warna hitam disebabkan penggunaan kicap manis dan gula Melaka. Makanan peranakan ialah gabungan hebat dari masakan Melayu dan Cina dengan pengaruh dari Indonesia, Thailand, India, Holland, Portugal dan England. Menurut Tan Chee Beng (1993), makanan Baba dan Nyonya sememangnya makanan yang amat unik sekali yang melambangkan Malaysia dan Singapura.

Penggunaan galangal, serai, cili, kunyit, halia, tau cheow, asam jawa, jus limau nipis, belacan, buah keras, gula Melaka, rempah-rempah ratus seperti bunga lawang, kayu manis, buah pelaga, bawang putih, buah pala, daun kesum, daun kaduk, daun cekok, daun limau perut dan daun pandan membuatkan juadah ini lebih unik. Masyarakat Baba dan Nyonya makan dengan menggunakan jari sama dengan masyarakat Melayu manakala penggunaan penyepit juga digunakan tetapi hanya waktu musim-musim perayaan ataupun majlis istimewa (journalarticle.ukm.my).

Untuk memasak ayam pongteh, ayam yang digunakan biasanya ayam yang dipotong lapan atau sepuluh bahagian. Kentang yang digunakan sebaiknya menggunakan kentang jenis “yukon” atau “red” dibandingkan dengan jenis “russet”. Ada sesetengah pula memasak dengan menggunakan cendawan kering Cina/Jepun. Penggunaan cendawan segar sebaiknya dihindari kerana rasanya akan berbeza. Ada juga yang mencampurkan rebung dan cendawan. Cili hijau yang digunakan biasanya dimasak terlebih dahulu setelah dipotong. Penggunaan cili hijau adalah pengaruh daripada Melayu sedangkan bahan asal masakan ini sendiri adalah masakan Cina.

Menurut Puan Rohaida, anak dara dalam kalangan masyarakat Baba dan Nyonya pada zaman dahulu wajib mengetahui masakan ayam pongteh untuk berkahwin. Beliau merupakan pemilik dan pengasas kafe Aida Rich Cafe yang menyediakan makanan masyarakat Baba dan Nyonya. Puan Rohaida mendapat idea untuk membuka kafe disebabkan hendak mengekalkan warisan tersebut kerana nenek moyang beliau berketurunan Baba dan Nyonya selain menjadi penjual makanan Baba dan Nyonya yang halal. Untuk memasak ayam pongteh, sediakan bahan-bahannya termasuklah setengah ekor ayam yang telah dikerat dalam tujuh ke lapan bahagian kemudian dicuci bersih dan ditoskan, sepuluh biji bawang merah dan enam ulas bawang putih dikisar halus untuk menaikkan lagi rasa.

Selepas itu, pes taucho sebanyak satu per tiga, lapan ke sepuluh kuntum cendawan “shittake” segar yang telah direndam, dua biji kentang yang telah dikupas dipotong empat setiap satu dan rendam, untuk lagi lazat satu camca besar kicap pekat dan kicap cair atau secukup rasa, tidak lupa juga gula untuk rasa manis dan cili merah dan hijau yang telah dipatah-patah untuk rasa pedas. Langkah pertama yang kita perlu lakukan ialah memanaskan minyak dalam periuk, tumis bahan kisar halus sehinggan harum, masukkan taucho, kacau dan masak sehingga terbit minyak, guna api kecil dan kacau selalu. Masukkan ayam, gaul sehingga mesra dan biarkan ayam kecut. Tuang air secukupnya dan dibiarkan mendidih.

Seterusnya, masukkan kentang yang telah ditoskan, tambah kicap pekat, kiub pati ayam dan kicap cair letak sedikit demi sedikit dahulu. Kacau dan biar mendidih dengan api sederhana sehingga kentang setengah empuk. Tambah cendawan “shittake”  yang telah ditoskan dan perah. Masak lagi hingga kentang empuk. Tambah sedikit gula dan masak sehingga kuah pekat sedikit. Rasa dan jika kurang masin, boleh tambah lagi kicap cair. Masak sekejap dan matikan api. Akhir sekali, tabur hirisan daun sup, cili merah dan hijau yang telah dipatah-patahkan untuk hiasan. Ayam pongteh enak dimakan bersama nasi putih dan sambal belacan.

3.0 Metodologi Kajian

Kaedah kajian yang digunakan ialah menerusi sesi temu ramah bersama Puan Rohaida selaku pemilik kedai Aida Rich CafĂ© yang menyediakan makanan Baba dan Nyonya. Selain itu, kaedah soal selidik secara dalam talian yang mendapat seramai 132 responden. Soalan pula terbahagi kepada soalan terbuka dan soalan tertutup iaitu dari skala “ya” atau “tidak”.

4.0 Dapatan Kajian


Jadual 1: Taburan responden berdasarkan kaum

Jadual 1 menunjukkan taburan responden berdasarkan kaum. Daripada 132 orang responden, seramai 107 orang responden terdiri daripada kaum Melayu (81.1 peratus), sepuluh orang responden terdiri daripada kaum Cina (7.6 peratus) responden daripada kaum India pula terdiri daripada dua orang responden (1.5 peratus) dan 13 orang responden (9.8 peratus) lain-lain.

Jadual 2: Taburan responden yang mengetahui mengenai ayam pongteh

Jadual 2 menunjukkan taburan responden yang mengetahui mengenai ayam pongteh.  Daripada 132 orang responden, seramai 103 orang (78 peratus) responden yang tidak mengetahui mengenai masakan ini dan 29 orang (22 peratus) mempunyai pengetahuan mengenai masakan ayam pongteh.

Jadual 3: Taburan sumber responden mengetahui mengenai ayam pongteh

Jadual 3 di atas menunjukkan taburan sumber responden mengetahui mengenai ayam pongteh.  Daripada 132 orang responden, seramai 29 orang responden yang mengetahui mengenai masakan ini telah menjawab soalan kajian ini. Soalan ini mempunyai pelbagai pilihan jawapan dan setiap responden bebas untuk memilih jumlah jawapan. Lapan daripada 29 orang responden (27.6 peratus) mengetahui masakan ini melalui televisyen. Seramai 16 orang daripada 29 orang responden (55.2 peratus) mengetahui melalui keluarga manakala lima orang (17.2 peratus) mengetahui melalui surat khabar. Responden yang mengetahui melalui media sosial ialah sepuluh orang (34.5 peratus) dan dua orang responden (6.9 peratus) memilih mengetahui dari lain-lain sumber.

Jadual 4: Taburan kesesuaian untuk dihidangkan kepada pelbagai etnik

Jadual 4 di atas menunjukkan taburan kesesuaian hidangan ayam pongteh ini untuk dihidangkan kepada masyarakat pelbagai etnik. Soalan ini turut mempunyai 29 responden berikutan hanya 29 orang yang mengetahui tentang hidangan ini. Daripada 29 orang responden, seramai 27 orang (93.1 peratus) responden berpendapat hidangan ini sesuai untuk dihidangkan dan dua orang  (6.9 peratus) tidak bersetuju hidangan ini dihidangkan kepada masyarakat pelbagai etnik.

Jadual 5: Taburan pendapat responden mengenai makanan menyatupadukan pelbagai kaum

Jadual 5 di atas menunjukkan taburan pendapat responden mengenai makanan menyatupadukan pelbagai kaum. Daripada 132 orang responden, seramai 130 orang (98.5 peratus) responden berpendapat makanan sememangnya mampu menyatupadukan pelbagai kaum. Namun begitu, dua orang (1.5 peratus) tidak bersetuju akan hal ini.

Jadual 6:  Taburan sebab-sebab untuk menyokong jawapan soalan sebelum ini

Jadual 6 di atas menunjukkan taburan sebab-sebab yang menyokong penyataan responden bahawa makanan mampu menyatupadukan masyarakat pelbagai kaum. Daripada 130 orang responden yang bersetuju makanan mampu memupuk perpaduan antara kaum, seramai 37 orang (28.5 peratus) responden bersetuju bahawa makan bersama-sama kaum lain dapat memupuk perpaduan manakala 55 orang (42.3 peratus) berpendapat penerimaan terhadap sesuatu makanan itu dapat memupuk perpaduan. Seramai 101 orang responden (77.7 peratus) berpendapat mereka dapat mengenali budaya kaum lain melalui makanan dapat memupuk perpaduan dan terdapat enam orang (4.6 peratus) yang mempunyai pendapat sendiri.

Jadual 7: Taburan sebab menafikan penyataan sebelum ini

Jadual 7 di atas menunjukkan taburan sebab responden menafikan makanan sebagai pemupuk perpaduan antara kaum.  Daripada dua orang responden, tiada yang berpendapat disebabkan perselisihan faham, namun untuk alasan ketidaksamaan rasa dan selera, isu agama dan lain-lain sebab masing-masing diwakili oleh satu undian (50 peratus).

Jadual 8: Taburan inisiatif yang dipilih responden untuk promosi

Jadual 8 di atas menunjukkan taburan inisiatif yang dipilih oleh responden untuk mempromosikan makanan tradisi. Daripada 132 orang responden, seramai 81 orang (61.4 peratus) responden memilih media sosial sebagai medium untuk promosikan manakala 53 orang (40.2 peratus) memilih untuk mengikankan di televisyen. Seramai 110 orang responden (83.3 peratus) bersetuju bahawa festival makanan dapat mempromosikan makanan tradisi dan 48 responden (36.4 peratus) turut memilih untuk menjadikan makanan tradisi sebagai sajian ketika program. Seramai 38 responden (28.8%) bersetuju bahawa mempromosikan kepada keluarga dan rakan akan berjaya untuk menghebahkan makanan tradisi dan enam responden (4.5 peratus) mempunyai pendapat sendiri.

5.0 Kesimpulan

Ayam pongteh yang merupakan makanan tradisi bagi etnik Baba dan Nyonya. Berdasarkan kajian ini, perpaduan kaum melalui masakan ayam pongteh membawa kepada perkara positif.


Rujukan

Khoo May Hwa, Judy Tam Shu Mee. (2008). Masakan Nyonya Melaka. Kuala Lumpur: Utusan Publications.
Tan, Chee Beng. (1988). The Baba of Melaka. Petaling Jaya, Selangor: Pelanduk Publications.
Tentang Melaka dan Kebudayaan. Diakses dari http://www.melaka.gov.my/ms/tentang-melaka/tentang-melaka/kebudayaan.
Masyarakat Baba Nyonya di Melaka Bandaraya Bersejarah.
Diakses dari http://melakadaily.com/baba-dan-nyonya-di-melaka.



Wednesday, January 11, 2017

Dialek dapat menyatupadukan masyarakat antara negeri: kajian kes di Melaka







Zainudin MZ, Ahmad Tarmizi Masketar, Arash Daniel Baharudin, Mohamad Nurhilmi Azma Che Abdul Malek, Muhammad Farhan Abu Bakar, Muhammad Zuldanish Syaddad Zulkifli


1.0 Pendahuluan

Kepelbagaian etnik merupakan satu perkara yang tidak asing lagi bagi penduduk di Malaysia. Secara tidak langsung, kita mempunyai pelbagai dialek-dialek yang tersendiri mengikut suku etnik di sini. Sebagai seorang rakyat Malaysia, kita sepatutnya memelihara keaslian dialek-dialek tersebut. Sekiranya dialek dilupakan oleh generasi akan datang, pengetahuan generasi muda terhadap asal usul mereka akan luntur dan hilang.

Dialek secara istilahnya ialah variasi daripada satu bahasa tertentu yang dituturkan oleh sekumpulan penutur dalam sesebuah masyarakat atau komuniti bahasa. Dialek mempunyai bentuk tertentu, dituturkan dalam sesuatu kawasan tertentu atau oleh suatu kumpulan penutur tertentu.

Terdapat lebih sepuluh juta masyarakat Malaysia yang menggunakan Bahasa Melayu sebagai komunikasi harian mereka yang mana peratusannya ialah 54 peratus. Bahasa Melayu di Malaysia juga mempunyai pelbagai jenis dialek mengikut setiap negeri masing-masing. Secara umumnya, terdapat 11 dialek utama di Malaysia (kmn-mayang.blogspot.my).

Terdapat pelbagai kebaikan dan juga implikasi yang boleh didapati dari dialek-dialek yang ada di Malaysia. Oleh itu, kami telah membuat kajian tentang dialek dan bagaimana dialek-dialek ini dapat menyatupadukan masyarakat antara negeri di Malaysia.

1.1 Objektif Kajian

Berikut adalah merupakan beberapa objektif yang digariskan dan menjadi asas kepada kajian ini bagi memudahkan perjalanan dan perlaksanaan agenda bagi menyempurnakan kajian ini:

1.  Mengenal pasti latar belakang dialek-dialek yang dituturkan oleh pelbagai latar belakang masyarakat dan etnik di Malaysia.
2.  Mengkaji kesan kepelbagaian dialek dalam komunikasi antara masyarakat dan etnik di Malaysia.
3.  Mengkaji kesan pertuturan pelbagai dialek terhadap pembangunan politik, ekonomi dan sosial Malaysia.


2.0 Sorotan Kajian

2.1 Bahasa dan Dialek

Berdasarkan Kamus Dewan Bahasa edisi 4, bahasa bermaksud sistem lambang bunyi yang dipakai sebagai alat perhubungan. Bahasa juga merujuk kepada suatu percakapan yang baik serta sopan santun. Secara ringkasnya bahasa merupakan satu sistem simbol bunyi ucapan arbitrari yang digunakan oleh manusia untuk berkomunikasi.

Dialek atau dikenali sebagai loghat dianggap tidak baku atau dipandang rendah. Dialek berasal daripada perkataan Yunani iaitu dialektos yang pada mulanya digunakan dalam hubungannya dengan bahasa serta perbezaan-perbezaan kecil dalam bahasa yang digunakan oleh penduduk, tetapi perbezaan itu tidaklah sehingga menyebabkan mereka merasakan mempunyai bahasa yang berbeza.

Menurut kamus The New Croller Webster International Dictionary of The English Language,  dialek bererti satu bentuk keragaman tertentu daripada suatu bahasa atau satu variasi daripada bahasa yang sama keluarganya.

Halliday (1968) membahagikan dialek kepada dua jenis, dialek daerah atau kawasan dan dialek sosial. Dialek daerah atau kawasan merupakan makna dialek yang sering digunakan oleh masyarakat. Contohnya, dialek Kelantan, dialek Utara, dialek Negeri Sembilan dan dialek Terengganu yang perbezaannya boleh diperhatikan dari segi kosa kata, sebutan dan tatabahasa. Perbezaan wujud dari segi leksikon atau perbendaharaan kata, sintaksis, morfologi, fonologi dan semantik. Tetapi ia masih boleh saling difahami kerana dialek-dialek atau perbezaan itu adalah mutually intelligible (Nik Safiah Karim, 1996).

Dialek sosial pula dikaitkan dari segi penggunaan. Bahasa mungkin berbeza mengikut kumpulan sosial dan situasi digunakan. Contohnya ketika majlis rasmi, bahasa formal akan digunakan. Manakala masyarakat cenderung menggunakan bahasa tidak formal dalam situasi biasa.

Beberapa faktor memungkinkan timbulnya dialek-dialek itu. Antaranya faktor politik, penjajahan, perdagangan serta masa. Ini tidak terkecuali faktor geografi. Penduduk di Kedah menuturkan bahasa yang berbeza dengan penutur di Kelantan walhal, asas kedua-dua bahasa itu sama.

Sebenarnya, sempadan negeri tidak sejajar dengan sempadan dialek. Kawasan di sekitarnya adalah titik pertemuan dua ataupun lebih dialek dan akan ditemukan kelainan bahasa yang menjadi campuran ciri-ciri daripada beberapa kawasan dialek itu. Menurut Asmah Haji Omar, dialek di Semenanjung Malaysia terbahagi kepada empat kumpulan utama iaitu: dialek bahagian utara iaitu dialek Kedah yang meliputi kawasan negeri Kedah, Pulau Pinang, Perlis dan Utara Perak, dialek Kelantan, dialek Terengganu dan dialek bahagian Selatan yang meliputi kawasan Johor, Melaka, Pahang, Selangor serta bahagian Tengah dan Selatan Perak.

Bagi dialek Negeri Sembilan, Asmah mengkelaskannya sebagai dialek yang berasingan dan juga merupakan asalnya dialek imigran dari Minangkabau di Sumatera. Ia kemudiannya telah meresap ciri-ciri tadi. Pengkelasan dialek Kedah pula yang meliputi beberapa negeri adalah berdasarkan sejarah serta geografi.

2.2 Kebudayaan dan Perpaduan

Pelbagai usaha boleh dilakukan untuk menyatupadukan masyarakat yang berlainan dialek seperti melalui budaya. Kebudayaan mampu membentuk perpaduan dalam mencapai tiga matlamat utama pembangunan kebudayaan di Malaysia telah ditetapkan setelah penggubalan Dasar Kebudayaan Kebangsaan pada 1971.

Sebagai penduduk, masyarakat memerlukan kesejahteraan dan hidup bahagia. Sekiranya pembangunan sosioekonomi akan meningkatkan taraf hidup secara fizikal, maka kebudayaan dapat menjamin kebahagiaan jiwa atau rohani.

Perlu diingatkan bahawa kebudayaan harus dilihat dalam bentuk pengertian yang lebih luas, bukan yang hanya berpusat pada kegiatan seperti teater dan muzik. Kebudayaan dalam konteks yang lebih luas bermaksud nilai yang diterapkan kedalam diri melalui proses penghayatan berkesan dan mendalam.

Bidang kesenian memang disedari sebagai salah satu cabang budaya yang paling jelas sekiranya kita berbicara mengenai kebudayaan. Nilai-nilai yang terdapat dalam bidang kesenian mampu merapatkan titik pertemuan bagi mencapai perpaduan dan penonjolan identiti kebangsaan.

Oleh itu, kita sepatutnya berusaha untuk memperkukuhkan perpaduan antara kaum yang pelbagai di Malaysia kerana perpaduan boleh dicapai melalui program budaya dan aktiviti-aktiviti yang diwujudkan. Negara kita mempunyai nilai toleransi antara kaum yang tinggi. Dengan kekayaan budaya yang ada di Malaysia ini, pembinaan bangsa yang sejahtera dan bersatu menjadi lebih mudah dan cepat.

3.0 Hasil Kajian

3.1 Penemuan Hasil Kajian Berdasarkan Kajian Bersumber

Dialek-dialek tempatan di Semenanjung Malaysia sebenarnya adalah daripada Bahasa Melayu. Malah, dalam satu-satu dialek tempatan di Malaysia terdapat pula ideolek, iaitu kelainan pengucapan yang disebabkan oleh perbezaan individu dan kelainan stilistik. Hal ini terjadi kerana perbezaan konteks. Kesemua kelainan ini disebut sebagai dialek tetapi penuturnya masih dapat memahami pertuturan antara satu sama lain.

Sebagai contoh dialek yang dituturkan, di negeri Perak kecuali di Utara Perak. Kebiasaannya akhiran 'a' dalam sesuatu perkataan ditukar kepada 'e'. Contoh perkataan dan contoh kosa kata di dalam dialek Perak ialah ‘mereka’ menjadi ‘kome’, dan ‘awak’ menjadi ‘mike’. Contoh dari negeri yang lain, di Melaka, huruf ‘r’ di Melaka digantikan dengan huruf ‘u’ seperti perkataan ‘besar’ ditukar menjadi ‘besau’ (www.slideshare.net).

Dalam sesebuah negara, sikap kesepaduan antara rakyat merupakan akar umbi untuk membina sebuah komuniti yang bersatu. Kepelbagaian dialek antara faktor yang boleh menjadi katalis kepada perkara ini. Disebabkan dialek yang berbeza antara negeri, rakyat dapat mengenali dan belajar dialek negeri lain melalui komunikasi.

Perkara ini juga secara tidak langsung menyebabkan kepelbagaian budaya dan adat di Malaysia. Sebagai contoh, makanan tradisi orang Terengganu seperti keropok lekor dan nasi dagang dapat dikongsi bersama rakyat negeri lain. Contoh lain seperti tarian tradisional orang Kelantan iaitu makyong dan menoro boleh dipersembahkan kepada rakyat negeri lain. Maka, sikap kerjasama mudah diterapkan antara satu sama lain walaupun berlainan dialek. Jelaslah bahawa dialek ini dapat menyatupadukan rakyat antara negeri. (ms.wikipedia.org).

Pelbagai usaha perlu dijalankan bagi memartabat dan mengekalkan dialek negeri-negeri di Malaysia yang dilihat semakin kurang digunakan. Antara usaha tersebut termasuklah mewujudkan kelab dan kelas khas dialek asal negeri-negeri di Malaysia oleh institusi pendidikan seperti sekolah dan universiti. Selain itu, kerajaan wajar membangunkan muzium bahasa yang mana akan menarik minat pengunjung untuk mengenal dan mendalami bahasa dan dialek sesebuah negeri. Agensi seperti Dewan Bahasa dan Pustaka juga boleh menganjurkan program yang dapat memupuk semangat untuk mendalami dan mengekalkan dialek negeri-negeri di Malaysia.

3.2 Penemuan Hasil Kajian Berdasarkan Kaji Selidik

Berdasarkan hasil kajian melalui kaedah kaji selidik, dikemukakan beberapa soalan berkenaan kepada 69 responden dan dapat dirumuskan dengan menggunakan rajah berikut.

Rajah 1: Latar belakang responden

Berdasarkan Rajah 1, majoriti responden adalah pelajar UTeM.

Rajah 2: Initiatif untuk menyatupadukan masyarakat antara negeri yang berlainan dialek

Berdasarkan Rajah 2, majoriti responden menyokong initiatif mengagihkan pengambilan dan penyertaan pelajar ke negeri yang berjauhan dari negeri kelahiran mereka. Hal ini kerana, apabila pelajar diagihkan ke negeri berlainan secara pilihan, pelajar dapat mempelajari dialek negeri lain di samping dapat mengeratkan hubungan pelajar antara negeri.

Kesimpulannya, secara keseluruhan daripada maklum balas kaji selidik ini, boleh dirumuskan bahawa dialek dapat menyatupadukan masyarakat antara negeri dan majoriti masyarakat masih lagi menggunakan dialek negeri mereka sebagai bahasa pertuturan.


Rujukan

A. Aziz Deraman. (2005). Asas Pemikiran Kebudayaan Malaysia. Selangor: Penerbit Dawama.
Abdul Karim Adenan Ayob. (2009). Bahasa Kebangsaan. Selangor: Penerbit Oxford Fajar.
Halliday, M. (1968). Reading in the Sociology of Language: The users and Uses of Language, Mountain: The Hague.
Kamal Shukri Abdullah Sani. (2007). Bahasa Melayu Apa Sudah Jadi? Selangor: Penerbit PTS Professional Publishing.
Kamus Besar Bahasa Indonesia.
Kamus Dewan Bahasa edisi Empat.
Grolier. (1971). New Croller Webster International Dictionary of the English Language, Volume 1. New York.
Nik Safiah Karim, et al. (1996). Tatabahasa Dewan. Edisi Ketiga. Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka.
Noriah Mohamed. (2009). Bahasa Melayu Kreol Chetti Melaka. Pulau Pinang: Penerbit Universiti Sains Malaysia.
Rahim Aman. (2012). Bahasa Melayu Bahasa Universal. Selangor: Penerbit Universiti Kebangsaan Malaysia.
Bahasa Melayu di Malaysia, (kmn-mayang.blogspot.my).
Dialek Utara vs Bahasa Melayu Baku (www.slideshare.net).
Mak Yong (ms.wikipedia.org).






Tuesday, January 10, 2017

Santai bersama Firdaus Wong







Firdaus Wong Wai Hung merupakan seorang pengasas dan presiden Multiracial Reverted Muslim (MRM) yang aktif dalam menganjurkan pelbagai program dakwah kepada bukan muslim di Malaysia serta di peringkat antarabangsa.

Beliau juga tersenarai sepuluh calon terbaik Anugerah Tokoh Dakwah Negara kategori Saudara Kita (2015) serta pernah mengacara program “Tetamu Masjid China” dan “ Dialog Harmoni” di TV Al-Hijrah.

Selain itu, pernah menjadi panelis bagi program “Himpunan Murabbi” di Astro Oasis dan program rancangan Persepsi & Pentas Dakwah di TV Al-Hijrah.

Daripada ceramah oleh Ustaz Firdaus Wong, apa yang dapat dirumuskan adalah meskipun Malaysia terdiri daripada pelbagai kaum, bangsa dan agama tetapi masyarakat saling hormat-menghormati antara satu sama lain.

Hal ini terbukti daripada kata beliau bahawa selepas memeluk Islam, kebanyakan masyarakat menyokong keputusan dan membantu beliau untuk mendalami agama Islam. Inilah budaya yang dikehendaki untuk membangunkan sebuah negara yang harmoni dan bersatu-padu.

Seterusnya, program yang dianjurkan seperti ini, dapat menyedarkan golongan muda yang mudah terpengaruh dengan idoelogi daripada kumpulan tertentu yang akan memesongkan akidah mereka dan seterusnya menyebabkan mereka murtad atau keluar daripada agama.

Selain itu, kepelbagaian etnik yang terdapat di Malaysia juga kaya dengan budaya dan cara hidup tersendiri yang telah diamalkan sejak zaman nenek moyang mereka lagi. Disebabkan itu, pada pendapat beliau, ada sesetengah adat itu tidak sesuai untuk diamalkan oleh umat Islam di Malaysia kerana majoriti daripad adat yang diamalkan oleh orang Melayu datangnya daripada adat agama Hindu yang diamal oleh penduduk Tanah Melayu sebelum datangnya Islam.

Malahan adat tersebut tidak terdapat dalam al-quran dan hadis meskipun sesetengah masyarakat Islam di Malaysia menganggap adat ini sebagai sebahagian daripada adat agama. Oleh itu, para muslim haruslah sedar dan mengkaji semula adat-adat yang mereka lakukan, adakah salah dari segi agama atau tidak.

Akhir sekali, untuk mewujudkan suasana aman dalam sesuatu komuniti yang berbilang kaum, masyarakat perlulah bersikap toleransi dan tidak menanamkan sikap suka akan mencetuskan perbalahan.

Hal ini kerana, kemakmuran tidak dapat diperoleh apabila sesetengah kaum yang bersikap toleransi, tetapi semua rakyat Malaysia harus memainkan peranan dalam membentuk keharmonian negara. Maka, kita sebagai rakyat Malaysia harus menyemai nilai-nilai positif dalam diri masing-masing agar peristiwa gelap 13 Mei 1969 yang menyebabkan banyak pertumpahan darah tidak akan berulang kembali pada masa akan datang.


Monday, January 09, 2017

Gejala budaya rasuah







Rasuah dalam kalangan penjawat awam di Malaysia semakin parah apabila satu demi satu kes rasuah ditonjolkan oleh media. Kegemparan rasuah di sektor awam menjadi refleks kepada persepsi umum terhadap etika dan piawaian tugas kakitangan awam di Malaysia.

Oleh kerana tindakan terhadap perasuah di sektor awam semakin kerap dan agresif, persepsi umum dijangka bertambah baik sama ada kepada agensi kerajaan, penguatkuasa rasuah dan kerajaan sendiri.

Baru-baru ini ada empat kes rasuah yang dibawa ke mahkamah melibatkan penjawat awam iaitu rasuah penolong pegawai daerah di Johor Bahru, empat anggota polis di Pulau Pinang, empat pegawai imigresen di Selangor dan rasuah di pihak berkuasa tempatan di Melaka.

Dijangkakan lebih banyak kes tangkapan dan dakwaan ke atas kakitangan awam pelbagai peringkat.

Kita akan berasa selamat apabila dipimpin oleh pemimpin yang baik. Pemimpin yang tidak amal rasuah dan penuh integriti menjadikan kehidupan kita lebih baik.

Bagaimanapun, dengan semakin banyak kes rasuah muncul dan melibatkan imej pentadbiran kerajaan, kita boleh katakan dengan pasti bahawa usaha untuk meruntuhkan amalan rasuah perlukan banyak usaha. Suruhanjaya Pencegahan Rasuah Malaysia perlu bekerja keras membawa pelaku raasuah ke muka pengadilan yang mana sudah tentu penyiasatan akan berpanjangan dan pendakwaan menjadi lebih mencabar.

Pembasmian rasuah tidak boleh disasarkan kepada pelaku sedia ada sahaja kerana sentiasa akan muncul pelaku rasuah yang baru.

Justeru, untuk menghentikan pelaku rasuah pada masa hadapan, pilihan terbaik ketika ini ialah mencegah.

Mahir rasuah bukannya muncul sejak lahir tetapi diperolehi melalui proses pembelajaran melalui kumpulan, organisasi atau masyarakat yang dipindahkan dalam bentuk budaya.

Rasuah dalam bentuk kumpulan lebih cepat kerana seseorang ahli lebih cenderung mahu memastikan dirinya diterima dengan cara melakukan budaya kumpulan. Contohnya dalam kes tangkapan rasuah dan salah guna kuasa sebuah jabatan penguatkuasa baru-baru ini, tangkapan melibatkan empat orang. Jarang kita mendengar rasuah di jabatan tersebut melibatkan individu.

Kajian berkaitan sikap perniagaan terhadap rasuah (2015) oleh Control Risks menyatakan syarikat-syarikat di negara bukan Barat berhadapan dengan kehilangan peluang perniagaan yang lebih besar kepada pesaing yang tidak beretika. Rasuah yang dibayar oleh syarikat tidak beretika ini dipercayai menjadi sebab kepada syarikat patuh etika gagal mendapat kontrak perniagaan.

Kajian itu juga menyatakan rasuah dalam pelbagai bentuk perniagaan adalah lebih ketara dalam ekonomi yang baru muncul. Contohnya, penggunaan isitilah “wang pelincir” untuk mempercepatkan proses pentadbiran menyebabkan kelewatan banyak urusan dan meningkatkan kos. Dalam sesetengah kes, perniagaan ditutup.

Mungkin satu sebab yang perlu diberi perhatian oleh agensi penguatkuasa rasuah ialah budaya kerja yang wujud dalam sesuatu organisasi khususnya di sektor awam.

Saturday, January 07, 2017

Cara bina jati diri anak-anak







Rindu seorang anak remaja lelaki kepada bapanya tidak boleh dihalang oleh sesiapa. Oleh kerana rindu, si anak mengambil keputusan memaklumkan dirinya diculik dengan harapan si bapa akan pulang ke rumah untuk melihatnya.

Kisah remaja ini menjadi perhatian di China kerana beliau tidak mahu lagi berenggang dengan ayah.

Jiwa anak-anak sangat halus dan sensitif. Mereka mudah tersinggung jika tidak mendapat kasih sayang ibu atau bapa. Keadaannya lebih parah apabila ibu bapa berpisah atau dipelihara oleh orang lain. Justeru, ada anak-anak yang tidak mahu berenggang dengan ibu bapa walaupun telah meningkat usia belasan tahun.

Membina jiwa kanak-kanak yang kuat dan kental menjadi satu kemestian jika ibu bapa mahu melihat anak-anak mereka berdikari.

Kita pernah mendengar atau membaca perihal Saidina Ali bin Abi Talib r.a yang memberi penyelesaian kepada pembinaan kerektor anak-anak yang hebat. Beliau merumuskan kaedah membesarkan anak-anak seperti berikut.

Peringkat umur tujuh tahun pertama iaitu dari 0 hingga 7 tahun, ibu bapa melayan anak umpama raja. Peringkat ini perlukan kesabaran ibu bapa. Ibu bapa boleh menjadi contoh kepada perkembangan mental dan fizikal anak-anak melalui perbuatan atau tingkah laku yang mudah. Antaranya ialah menyahut penggilannya setiap kali dipanggil walaupun kita sibuk. Jika kita memanggilnya, sudah pasti mereka juga akan menyahut penggilan kita di mana sahaja berada. Andai kata kita menggosok-gosok dan menepuk-nepuk badan mereka ketika hendak tidur, mereka juga akan menggosok atau mengurut badan kita ketika letih dan lelah. Begitu juga ketika kita menahan marah kerana tidak tahan dengan tingkah laku dan tindakan aktif mereka, tidak mustahil mereka juga akan bersabar dan bercakap lunak semasa memberi teguran.

Perkembangan mental, emosi dan spiritual anak-anak ketika peringkat umur ini sedang aktif berkembang. Apabila kita berusaha memberi belaian dan perhatian kepada mereka, sikap dan nilai mereka terhadap kehidupan akan lebih cenderung kepada memberi bahagia dan menjadi lebih bertanggungjawab. Justeru, apabila kita melayan anak-anak seperti raja, mereka juga akan melayan ibu bapa seperti raja.

Peringkat kedua ialah umur 8 hingga 14 tahun. Ketika ini anak-anak wajar dilayan seperti orang tawanan iaitu diberi tanggungjawab dan mengingatkan mereka keperluan terhadap kewajipan seorang muslim. Ibadah khusus yang disuruh agama kita minta mereka laksanakan tanpa berlengah seperti solat lima waktu sehari, menutup aurat dan menjaga pergaulan. Semasa umur ini juga mereka sudah boleh diberi peringatan, ganjaran dan hukuman kerana berupaya mengaitkan kejayaan atau kegagalan dengan implikasi sesuatu tindakan.Contohnya, jika mereka belajar menghafal surah Ya Sin dengan baik, mereka akan diberi hadiah sebagai galakan, Peringkat umur ini sudah dapat memahami hadiah dan akan berusaha menghafal Ya Sin sehingga lancar.

Peringkat ketiga lebih mencabar kerana ketika usia 15 hingga 21 tahun, anak-anak adalah sahabat kita. Peranan ibu bapa ketika ini ialah sebagai pemegang “steering kereta” iaitu mengemudi kehidupan mereka. Perubahan fizikal, mental, emosi dan spiritual berlaku sangat pesat ketika ini. Nilai-nilai dewasa seperti penghargaan, penghormatan dan tanggungjawab semakin terserlah dan peranan ibu atau bapa adalah memastikan anak-anak bersedia dengan pelbagai cabaran hidup.

Apakah kualiti yang kita mahu dalam jiwa anak-anak yang menjadikan mereka kuat?

Pertama, jadi contoh.

Penglihatan anak-anak selalu tertumpu kepada ibu bapa. Contoh utama kekuatan diri datangnya dari ibu bapa. Berikan kesempatan dan peluang kepada mereka untuk keluar daripada zon selesa. Latih dan uji kekuatan hati mereka dalam pelbagai aktiviti yang bersesuaian supaya mereka berani mengambil risiko dan sedia menerima kegagalan.

Kedua, semai budaya dan warisan keluarga.

Lakukan sesuatu perlukan matlamat. Budaya dan adat tradisi keluarga biasanya menjadi asas kepada apa yang didipercayai. Apabila kita menyemai sifat bangga dalam diri anak-anak, kita sedang menyemai warisan hebat kepada bangsa dan negara.

Mendidik anak-anak tentang latar belakang dan dari mana asal usulnya memberikan asas kepada mereka untuk berani dan membuat tindakan yang betul.

Ketiga, bina keyakinan dan kepercayaan.

Keibubapaan yang stabil ialah dapat membina dan mengembangkan keyakinan dalam diri anak-anak. keyakinan perlukan keazaman yang berakar umbi daripada kepercayaan yang mendalam tentang apa yang betul dan apa yang salah.

Membina jiwa kental dalam diri anak-anak perlukan ibu bapa yang lebih dekat dengan mereka. Jika ibu bapa duduk berjauhan ketika anak-anak ini membesar, sudah tentu mereka tidak dapat melihat model yang ada di hadapan mereka itu.

Friday, January 06, 2017

Populariti video dalam talian







Beberapa tahun dari sekarang, sebahagian besar kandungan portal yang menjadi rujukan pengguna dalam talian adalah dalam format video. Ia disuarakan oleh pengasas Facebook, Mark Zuckerberg.

Komunikasi digital berkembang dalam pelbagai bidang seperti hiburan dan maklumat yang boleh dikongsi. Pada masa yang sama, penghasilan video dalam talian semakin berkembang. Disebabkan perkembangan ini, Facebook juga akan menjadi platform video dalam tempoh lima tahun akan datang.

Video menjadi kaedah utama untuk syarikat dan organisasi mempromosi produk dan kerja mereka kerana kombinasi mesej seperti teks, gambar dan elemen interaktif seperti panggilan telefon, pertandingan dan tawaran tindakan susulan.

Video yang baik dan berkualiti bakal menawarkan lebih banyak nilai kepada pengguna. Orang ramai lebih gemar cerita dariapda video kerana dapat memenuhi selera mereka ketika ini yang lebih gemar duduk sambil melihat.

Keadaannya jauh berbeza jika kita membaca 500 perkataan dalam bentuk artikel berbanding menonton video. Jika sesebuah video dibuat dengan baik, syarikat atau organisasi akan menerima respon yang baik. Seiring dengan tarikan media sosial hari ini, memang terdapat kumpulan yang belum diterokai, justeru video yang kreatif berupaya menarik minat dan mengekalkan audien sedia ada.

Satu perkara yang sangat berfaedah ketika ini adalah menghasilkan video yang lebih mudah dan murah yang membolehkan entiti perniagaan menggunakan pelbagai platform untuk mencapai sasaran. Memang betul, mempunyai sebuah video yang menarik akan mengambil masa dan mencabar, namun ada syarikat produksi yang dapat menyediakan kemudahan ini dengan pantas.

Peneraju perniagaan mungkin prihatin tentang bilangan organisasi yang telah menggunakan video untuk memasarkan produk mereka. Bagaimanapun, melihat kepada pertumbuhan penghasilan video dalam talian ini, syarikat atau organisasi perlu lebih memberi perhatian jika mereka belum lagi mengambil bahagian menggunakan platform ini.

Beberapa fakta tentang perkembangan pengguna dalam talian pada 2017 ini.

1. Sebanyak 74 peratus video dalam talian merangkumi ALL trafik laman sesawang.
2. Lebih banyak kandungan video dimuat naik ke laman sesawang dalam satu bulan berbanding 30 tahun di televisyen.
3. Satu bilion video di Youtube ditonton melalui peranti media sehari.
4. Lima ratus juta pelayar menonton video di Facebook setiap hari dan 82 peratus pengguna Twitter menonton video.
5. Tujuh puluh lima peratus eksekutif pemasaran menonton video berkaitan kerja mereka sekurang-kurangnya sekali.
6. Masa menonton Youtube di televisyen meningkat dua kali ganda.
7. Lima puluh dua peratus jurujual profesional seluruh dunia menamakan video sebagai pelaburan terbaik.
8. Video promosi barangan berjenama yang paling kerap ditonton adalah dalam durasi 31 hingga 60 saat.